غشای پلی مری پرفلورو سولفونیک اسید (PFSA) یکی از مهم ترین مواد هادی پروتون، برای استفاده در پیل های سوختی با الکترولیت پلی مری است. در این پژوهش اثر پرتو گاما بر ساختار غشای پلی مری پرفلورو سولفونیک اسید مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد که ساختار غشا با افزایش دز جذب شده تغییر می کند. اثر پرتو بر تغییرهای ساختار غشا با استفاده از طیف جذب مریی- فرابنفش در گستره طول موج 190 تا500 nm ، طیف زیرقرمز و الگوی پراش پرتو ایکس مورد پژوهش قرار گرفت. طیف جذب مریی- فرابنفش نشان داد که شدت قله های جذب با افزایش دز جذب شده افزایش می یاید. طیف سنجی زیرقرمز نمایان گر این بود که بر اثر پرتودهی، نوار جذب جدیدی در 1773cm-1 ایجاد می شود و الگوی پراش پرتو ایکس نشان داد که بلورینگی با افزایش دز جذب شده افزایش می یابد. آزمون سختی سنجی ویکرز نشان داد که مقدار سختی نمونه با افزایش دز جذب شده افزایش یافته است.

در این تحقیق، فراورده واکنش - نفتالین سولفونیک اسید با فرمالدیید به روش تراکمی و به عنوان امولسیفایر کمکی و پخش کننده سنتز شد. با استفاده از گران روی ذاتی محلول پلیمر، جرم مولکولی تعیین و همچنین درجه پلیمریزه شدن و کشش سطحی اندازه گیری شد. ساختار شیمیایی فراورده به وسیله اسپکتروسکوپی FT-IR و H-NMR مورد بررسی قرار گرفت .

سلولوز فراوان ترین منبع تولید زیست توده است و می تواند جایگزین سوخت های فسیلی شود. راه حل کلی استفاده از سلولوز، تبدیل آن به گلوکوز و سپس تولید اتانول از آن است. روش آبکافت گرمایی به وسیله کاتالیزگرهای اسیدی جامد راه حل مناسبی برای آبکافت سلولوز است. در کار پژوهشی حاضر، کاتالیزگر اسیدی مغناطیسی بر پایه پلیمر مایع یونی با موفقیت تهیه شد. این کاتالیزگر از پلیمرشدن وینیل ایمیدازولیوم سولفونیک اسید در مجاورت نانوذره مغناطیسی اصلاح شده تهیه شد. از آنجا که بستر کاتالیزگر از خود مونومرها تهیه شد، کاتالیزگر در مقایسه با سایر کاتالیزگرهای اسیدی ناهمگن مقدار بارگذاری زیادی نشان داد. کاتالیزگر حاصل با روش های طیف سنجی زیرقرمز تبدیل فوریه، گرماوزن سنجی، مغناطیس سنجی، طیف سنجی پراش پرتو X، دستگاه جذب اتمی و میکروسکوپی الکترونی عبوری شناسایی شد. طیف سنجی زیرقرمز تبدیل فوریه نشان داد، پلیمر یونی به خوبی روی سطح نانوذرات تثبیت شده است. نتایج آزمون گرمایی نیز نشان داد، مقدار بارگذاری پلیمر روی سطح بسیار زیاد است و کاتالیزگر پایداری گرمایی زیادی دارد. کاتالیزگر یونی حاصل نشان داد، در فرایند آبکافت سلولوز بسیار موثر است و بهره زیادی از گلوکوز را به دست می دهد. کاتالیزگر اسیدی تهیه شده با سایر کاتالیزورهای تجاری و معدنی مقایسه شد و نتایج گزینش پذیری بیشتر کاتالیزگر سنتزشده را تایید کرد. همچنین کاتالیزگر به وسیله جداسازی با آهن ربا بازیابی شد و مجددا در واکنش استفاده شد. تمام نتایج نشان داد، کاتالیزگر تهیه شده در مقایسه با سایر کاتالیزگرهای گزارش شده بهتر عمل کرده و به مقدار کمتری از کاتالیزگر برای انجام واکنش نیاز است. همه این نتایج نشان داد، کاتالیزگر و فرایند ارائه شده قابلیت استفاده در مقیاس زیاد را دارند.

نانوذرات رسانای پلی آنیلین دوپه شده با کلریدریک اسید با روش فراصوت شیمیایی سنتز شدند. نانوکامپوزیت های پلی آنیلین/ پلی (استایرن-متناوب- مالئیک اسید)/ پلی استایرن سولفونیک اسید، با تغییر نسبت پلی آنیلین در محلول پراکنده، و با روش مخلوط به دست آمدند. اثرغلظت کوپلیمر (استایرن- متناوب- مالئیک اسید) و پلی استایرن سولفونیک اسید در ساختار نانوکامپوزیت بررسی شد. محلول پراکنده شده کامپوزیت در حلال تتراهیدروفوران، فیلم های رسانایی تولید کردند که این فیلم ها با تبخیر تتراهیدروفوران ایجاد شدند. با فرآیند مخلوط بدون اضافه کردن هیچ گونه دیسپرس کننده ای نانوذرات پلی آنیلین به خوبی در ماتریکس پلیمر پراکنده شدند، تصاویر گرفته شده با میکروسکوپ الکترونی این را به خوبی نشان داد. رسانایی نانوکامپوزیت های به دست آمده با سیستم چهار نقطه ای اندازه گیری شد. همه نانوکامپوزیت های به دست آمده رسانا بودند و بین آن ها بالاترین رسانایی الکتریکی به اندازه 3S/Cm وجود داشت. نانوکامپوزیت های به دست آمده با طیف سنجی های FT-IR و UV-Vis بررسی شدند.

به منظور سنجش کارآیی راکتورهای ناپیوسته با عملیات متوالی در تصفیه فاضلاب های صنعتی حاوی فنل سولفونیک اسید و عملکرد آن در حذف غلظت های متفاوت فنل سولفونیک اسید، به طراحی و ساخت دو راکتور استوانه ای مجهز به سیستم هوشمند اقدام گردید و فاضلاب مصنوعی با COD معادل 700-600 میلی گرم در لیتر تهیه و متعاقب اختلاط با حجم معینی از لجن فعال خط برگشتی تصفیه خانه فاضلاب شهرک غرب، نحوه سازگاری و انطباق میکروارگانیسم ها با شرایط موجود، با زمان ماند میکروبی 10 روز در آزمایشگاه به مدت 56 روز مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت این مطالعه نشان داد که:- عمل انطباق میکروارگانیسم ها در مدت 14-12 روز صورت می گیرد.- در شرایط سازگاری میکروارگانیسم ها، حذف COD بالا %93-97 و قابل توجه است.- غلظت توده بیولوژیکی در زمان کوتاهی پس از انطباق %20-25، افزایش یافته و تا روزهای آخر بهره برداری تغییرات جزیی دارد.- اندیس حجمی لجن در روزهای اول بهره برداری %15-20 افزایش و تا رسیدن به حالت پایدار %30-35 کاهش یافته سپس تغییرات جزیی دارد و طی این مدت تغییرات PH و درجه حرارت در راکتور بسیار کم است.- راکتور ناپیوسته با عملیات متوالی در حذف غلظت های متفاوت فنل سولفونیک اسید تا غلظت 60 میلی گرم در لیتر و از نظر حذف COD موفق می باشد.- در غلظت های 1 میلی گرم در لیتر فنل سولفونیک اسید درصد حذف COD پساب تحت تاثیر PSA نیست ولی در غلظت های بالای PSA، درصد حذف COD نسبت به مراحل قبل کاهش نشان می دهد. غلظت توده بیولوژیکی داخل راکتور با افزایش غلظت PSA کاهش یافته و پس از سازگاری میکروارگانیسم ها روند افزایشی به خود می گیرد که به علت خاصیت سمیت این ترکیب و مرگ باکتری ها می باشد.- اندیس حجمی لجن در هر مرحله با افزایش غلظت PSA به راکتور مقدار آن افزایش یافته و پس از سازگاری روند کاهشی را نشان می دهد که می تواند به علت جذب آب توسط میکروارگانیسم ها جهت ترقیق مواد سمی در پلاسمای میکروارگانیسم باشد.درصد حذف ترکیب PSA در هر مرحله با افزایش غلظت این ترکیب کاهش یافته و بعد از عادت میکروارگانیسم ها به این ترکیب افزایش می یابد.

متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

در این گزارش مایع یونی اسید برونشتد، واکنش استیک انیدرید با آریل آلدهیدها را در شرایط بدون حلال کاتالیز می کند. سری 1، 1 -دی استاتها با استفاده از 15 درصد مولی از این مایع یونی اسیدی با بهره بالا در زمان کوتاه و در دمای محیط سنتز شدند. گروههای مختلف الکترون دهنده و الکترون کشنده متصل به حلقه بنزن مانند متیل، کلر، نیترو و متوکسی در شرایط بهینه واکنش سازگار بوده و با بهره خوبی محصول را تولید کرده اند. مایع یونی به کاربرده شده در مجاورت هوا پایدار بوده و به سادگی از مواد قابل دسترس تهیه می شود. زمان کوتاه واکنش، بهره بالا، به کارگیری شرایط سبز و دستور کار آسان از مزایای این روش است. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.

مونت موریلونیت (MMT) به علت دارا بودن ویژگی های منحصر به فرد خود، کاربرد فراوانی در تولید نانوکامپوزیت ها دارد. در این پژوهش با توجه به خاصیت طبیعی آبدوستی MMT، ابتدا عمل اصلاح آن با پلیمر کاتیونی پلی وینیل سولفونیک اسید (PVSA Na) در زمان های اختلاط مختلف، انجام شد و سپس مناسب ترین زمان اصلاح، توسط آنالیزFTIR  تعیین گردید. در مرحله بعدی پژوهش، کوپلیمریزاسیون میان لایه ای آکریل آمید و اتیل آکریلات به روش پلیمریزاسیون درجا در MMT انجام شده و نانوکامپوزیت، تهیه گردید. ساختار نانوکامپوزیت حاصل، با آنالیز FTIR و آرایش آن با XRD، مورد بررسی قرار گرفت. مشاهده گردید بیشترین درصد تبدیل، برای نانوکامپوزیتMMT/PVSNa/1AcrylAmide/ 1EthylAcrylate  که در آن، مونومرها دارای نسبت مولی برابر بودند به دست آمد.

فرضیه: در سال های اخیر، مطالعات متعددی درباره شناسایی و تهیه ژل های آلی پلیمری انجام شده است که ژل های جاذب الکل زیرمجموعه این گروه هستند. در این پژوهش، با توجه به اهمیت استفاده از مونومرهای سولفونی برای بهبود مقدار جذب الکل ژل های جاذب الکل بر پایه آکریلیک اسید به دلیل قابلیت جداسازی گروه یونی در حلال های با ثابت دی الکتریک کم مانند اتانول و کاربرد گسترده کربوپل در صنایع پزشکی و دارویی پیوندزنی مونومر سولفون دارشده به عنوان روش اصلاح ذرات میکروژل معرفی شده است. روش ها: در این مقاله، ژل های جاذب الکل با پیوندزنی مونومر سولفون دارشده بر سطح ذرات کربوپل با روش فراصوت دهی تهیه شدند. اثر مقدار مونومر AMPS بر جذب الکل و محلول های نمکی با اندازه گیری تورم بررسی شد. یافته ها: افزایش مقدار مونومر یونی در نمونه های دارای اندازه ذرات یکسان به دلیل داشتن قابلیت جداسازی گروه های سولفونیک اسید باعث افزایش مقدار جذب الکل شد. به طور مثال، برای نمونه دارای %75 مونومر یونی افزایش %13 جذب اتیلن گلیکول و %27 جذب آب نمک در مقایسه با نمونه دارای %25 از این مونومر دیده شد. وجود زنجیرهای پلیمری حاصل از پیوندزنی AMPS بر سطح کربوپل به دلیل حفظ قوام نمونه های متورم موجب افزایش جذب زیر بار نمونه های تهیه شده نسبت به کربوپل شد. زنجیرهای (AMPS)وpoly موجود روی ذرات کربوپل با ایجاد ممانعت فضایی و الکتروستاتیکی به دلیل وجود شاخه های جانبی و بارهای منفی باعث کاهش %48 دمای انتقال شیشه ای نمونه های تهیه شده نسبت به کربوپل شدند. همچنین، اثر پارامترهای فیزیکی مانند اندازه ذرات بر مقدار جذب الکل مطالعه شد. مقدار جذب الکل با افزایش اندازه ذرات نمونه های تهیه شده در مقایسه با کربوپل، به دلیل کاهش سطح تماس ذرات با حلال به طور شایان توجهی کاهش یافت.

یکی از راه های موثر برای کاهش رسوب گذاری آسفالتین استفاده از پراکنده کننده ها در نفت است. در این مطالعه تاثیر دو پراکنده کننده تولوئن و دودسیل بنزن سولفونیک اسید بر روی رسوب گذاری نمونه های نفت مرده و زنده بررسی شد. در بررسی های انجام شده بر روی نفت مرده از آزمون استاندارد 143IP استفاده شد و برای مطالعه نفت زنده نیز بررسی میکروسکوپی فشار بالا به کار گرفته شد. مطابق نتایج به دست آمده، در نفت مرده افزودن این حلال ها نقطه حداقلی برای رسوب آسفالتین پدید می آورد. در نفت زنده نیز استفاده از این پراکنده کننده ها منجر به کاهش میزان رسوب گذاری آسفالتین می شود که برای پراکنده کننده دودسیل بنزن سولفونیک اسید این میزان به بیش از 70% می رسد. به علاوه مشاهده شد که در اثر تزریق پراکنده کننده ها، اندازه متوسط رسوبات آسفالتین کاهش می یافت که این کاهش برای دودسیل بنزن سولفونیک اسید بیشتر بود.